آنها را راه نده! آنها دخترند!
 تاریخ: 2  آذر  1387  سودابه حاتمی مقدم*

چند روز پیش همراه دوستم سحر وقتی به باشگاه فوتسالمان می رفتیم، با جمعیت زیادی روزبه رو شدیم که همگی به سمت ورزشگاه 15 هزارنفری امام خمینی اراک در حال حرکت بودند. از روی کنجکاوی ما هم به سمت ورزشگاه حرکت کردیم. وقتی به پشت در اصلی ورزشگاه رسیدیم فهمیدیم که آلومینیم با پاس همدان بازی دارد.از شدت تعجب خشکمان زده بود. لحظه ای از خود بی خود شده و به سمت داخل ورزشگاه حرکت کردیم. به عده ای پلیس و سرباز برخورد کردیم. به آنها گفتم: "ما نمی توانیم داخل شویم و بازی را از نزدیک ببینیم؟" آنها با تمسخر گفتند: "معلومه که نه!" و به ما خندیدند...

سحر هم گفت: "آخه بازی دوستانه چیه که ما را راه نمی دهید؟" خلاصه که ناامید شدیم. دیدیم مردی به ما می گوید: "بروید و بگویید می خواهید به جایگاه ویژه بروید." ما هم بی خبر از همه جا و ساده لوح به طرف در دیگر ورزشگاه رفتیم و به سرباز موظف موضوع را گفتیم. او گفت: "من نمی دانم، خودتان بروید داخل و از مسئولین بپرسید." در را برایمان باز کرد و ما خوشحال وارد شدیم. اما هنوز یک قدم بیشتر برنداشته بودیم که پلیسی از راه دور فریاد زد: "آنها را راه نده!آنها دخترند!" من و سحر به طرز خیلی بدی تحقیر شده بودیم. ما که جایگاه زن را بالاتر از این می دیدیم که مردی بخواهد به ما زور بگوید، حالا از جایی بیرونمان کرده بودند که آرزوی یک بار رفتن به درون آن و تشویق تیممان را داشتیم. آنها این حق مسلم را از ما گرفتند.وقتی ناامید و خسته در راه بازگشت به سمت سالن ورزشی خودمان بودیم و مظلومیت زنان در جامعه مان را با چشم خود دیده و آن را احساس کرده بودیم، پسر بچه ای 8-9ساله به ما گفت: "آخه دختر را چه به فوتبال و ورزشگاه؟" من که طاقت شنیدن این حرف را نداشتم و به اندازه کافی تحقیر شده بودم با خود فکر کردم بهترین جواب برای او این است:

به امید روز آزادی در ورزشگاه بزرگ آزادی!


 من این شعار را فریاد زدم و تمام کسانی که آنجا بودند صدای من را شنیدندو به من نگاه کردند.

من یک دختر ایرانی هستم و با این افتخار به امید روزی می نشینم که به همراه دوستانم آزادانه پا در ورزشگاه بزرگ آزادی گذارم و تیم محبوبم را تشویق کنم.

*دانش آموز- از اراک

سلام سودابه جون. منم مثل خودت فوتبالیم. خیلی زیاد. منم خیلی دوست دارم یه روزی قهرمانی پرسپولیسو تو آسیا تو ورزشگاه آزادی ببینم. البته نمی دونم تو طرفدار کدوم  تیمی. ولی باهات موافقم که باید بزارن بریم ورزشگاه. ولی به قول یه نفر نرفتن زنان به ورزشگاه به نفع خودشونه البته تو ایران. چون تو ورزشگاه یه حرف ها و فحش هایی زده می شه که در شان و منزلت یه دختر و زن ایرانی نیست. امیدوارم اول فرهنگ ورزشگاه رفتن برای آقایون جا بیوفته تا ما هم بتوانیم با امنیت کامل به ورزشگاه بریم. از طرف : مینا قطبی

نوشته شده بوسیله:  مینا  در تاریخ و ساعت: 7  آذر  1387  23:55:26

سلام به هرچی طرفداره حقوقه زن !

چند وقت پیش در شهرمون مسابقه ی بسکتبال بین دو تیم لیگ برتری بود منم که خیلی خوشحال بودم ( بسکتبالو دوست دارم ) بلیطی خریدمو رفتم که بازیو نگاه کنم (زنا قبلا می تونستن برن ) وقتی به اونجا رسیدم دیدم یه سری دختر هاج و واج موندن و بعد ز اون فهمیدم که دخترا نمیتونن بازیو ببینن ! دیگه سراغ چرا شو نگرفتم .... .

چون فهمیدم  درخت از ریشه مشکل داره !

با خودم می گفتم که بخاطره اینکه مردا نمی  تونن خودشونو کنترل کنن تا چند تا فحش ندن و ... ما زنا نمی تونیم به ورزشگاه بریم و این چیزی فجیع تر از تبعیض نژادی است !

ولی بعدش با خودم گفتم همین چند تا دختر و چندین تای دیگه  دیگه سکوت نمی کنن (حتی خود من )  و من این حقو می گیرم !!! حتی اگه جونمم بدم ( بدون اغراق )!

نوشته شده بوسیله:  شادی  در تاریخ و ساعت: 9  آذر  1387  23:16:15
 
  Copyright ©2008, meydaan.com. All rights reserved.